Vanaf heden moet de burger zich dus naar het Sociaal Huis begeven voor alle sociale dienstverlening, gaande van  pensioenaanvragen, vragen rond thuiszorg en dienstencheques tot aanvragen voor parkeerkaarten voor gehandicapten en financiële steun van het OCMW. Het gerenoveerde gebouw zal zowel de medewerkers van het OCMW als het stadspersoneel van de dienst Sociale Zaken huisvesten. Door één infopunt te creëren kunnen we zo de dienstverlening naar de burger toe optimaliseren en de toegankelijkheid verhogen, met extra aandacht voor andersvaliden.

In mijn speech opperde ik daarom ook voor het oprichten van nog andere thematische eenheidsloketten voor de stadsdiensten, zeker wanneer de het Sanitarygebouw zal gerealiseerd zijn. Daarmee kunnen we onze efficiëntie en dienstverlening naar de burger toe verhogen en rationaliseren we in ons financiële plaatje.

Na het speechmoment volgde de officiële opening en een rondleiding in het modern en frisse ogende gebouw. Het Sociaal Huis werd voorzien van voldoende faciliteiten en functionele ruimtes, zodat de medewerkers de burger op gepaste wijze kunnen bijstaan in een private en rustige omgeving. Het eindresultaat van deze goede samenwerking tussen Stad en OCMW mag dan ook gezien worden!

Vandaag wordt de overgrote meerderheid van de lonen via overschrijving uitbetaald. Slechts in  enkele sectoren  is uitbetalen van hand tot hand nog een veelvoorkomende praktijk. Wat opvalt is de correlatie tussen chartale uitbetaling van lonen en fraudegevoeligheid: waar men lonen cash betaalt, is de kans op ‘betaling in het zwart’ groter.

Girale betaling van het loon biedt talrijke voordelen voor werknemer en werkgever. Ten eerste is het veiliger, omdat er geen cash geld meer aanwezig moet zijn in de onderneming voor uitbetaling van het loon en omdat werknemers niet meer met een maandloon op zak over straat moeten lopen. Ten tweede zet betaling via een rekening aan tot efficiënter beheer van het huishoudbudget.

Daarom stellen collega Stefaan Vercamer en ikzelf voor om de girale betaling van het loon te verplichten.

“De huidige regeling is gebaseerd op de situatie van een halve eeuw geleden, toen giraal betalen nog geen evidentie was. Met deze wijziging brengen we de wetgeving naar de 21^ste eeuw. Dit zal de financiële transparantie ten goede komen en fraude bemoeilijken. ”

De staatssecretaris voor Fraudebestrijding liet alvast weten dat hij het idee genegen is.

Het wetsvoorstel “Una Via” kadert in onze ijver naar een verhoogde efficiëntie in de aanpak van de grote fiscale fraude. Eén van de knelpunten bij het onderzoeken en afhandelen van fraudedossiers was immers de gebrekkige afstemming tussen fiscus en gerecht. De fiscale- en strafrechtelijke procedure liepen vaak door elkaar met zeer ingewikkelde regels die de wisselwerking moeten bevorderen, maar die in de praktijk leiden tot inefficiëntie, procedureproblemen, tijdverlies en gebrekkige informatie-uitwisseling, met veel onbegrip bij de burger tot gevolg.

Dit goedgekeurd wetsvoorstel moet ervoor zorgen dat bij aanvang van de procedure klaar en duidelijk gesteld wordt wie welke dossiers behandeld: Ofwel het gerecht, ofwel de administratie. Daarnaast voorziet het wetsvoorstel ook in de forse verhoging van de fiscale boetes voor grote fiscale fraude. Op die manier worden fraudeurs getroffen daar waar het hen het meest pijn doet, namelijk in hun portefeuille.

Donderdag stelde ik in plenaire vergadering een vraag over de plannen inzake de nieuwe zogenaamde `megadatabank´ van de FOD Financiën. De Privacycommissie geeft na 5 jaar eindelijk groen licht om een `datawarehouse´ op te richten, een aanbeveling van de parlementaire Onderzoekscommissie Fiscale Fraude.

De bedoeling is om alle bestaande data waarover de FOD Financiën beschikt te koppelen zodat gegevens uitgewisseld zullen worden tussen de verschillende diensten van Financiën en externe overheidsdiensten. Dit zal de belastingcontroleur toelaten zeer snel grondige en gerichte screenings uit te voeren. Ook zal dit een betere dienstverlening tot gevolg hebben naar de belastingplichtige toe omdat ze minder vaak zullen worden lastig gevallen voor het verschaffen van informatie waarover de overheid toch reeds beschikt.

In mijn tussenkomst vroeg ik vooral de nodige waarborgen voor de privacy en een limitatieve toegang tot de persoonlijke gegevens van burgers en bedrijven.

In zijn antwoord verzekerde de Minister me dat het systeem gewapend zal zijn met een hoop barrières en protectiemaatregelen, onder meer een codering van de persoons- en bedrijfsgegevens die door een speciale onafhankelijke ICT-dienst bewaakt zal worden. Het groen licht van de Privacycommissie is een indicatie dat dit aspect voldoende werd uitgewerkt.

De voordelen van de genomen maatregelen zijn evenwel duidelijk. Iedereen is al lange tijd vragende partij voor een betere en efficiëntere dienstverlening van de FOD Financiën. Als we de strijd tegen de fiscale fraude ernstig nemen is dit een belangrijke stap voorwaarts.

Ik kon het dan ook niet laten om vrijdag het nieuwe parcours al eens uit te testen. Na zo’n 160km zwoegen over de 16 hellingen en ontelbare kasseikoppen, kon ik ook deze versie van De Ronde erg smaken. Vooral op de Oude Kwaremont beleef ik steeds opnieuw de heroïek en historiek van dit authentiek Vlaams wielermonument.

Op de wielerhoogdag zelf was ik zoals ieder jaar van de partij om de renners aan te moedigen in de Paddestraat. Daar had ik gezorgd voor een aanmoedigingsbord met een knipoog naar de nieuwe CD&V-campagne: {supporters inbegrepen}. Het werd zoals haast ieder jaar een schitterende Ronde met een slopend einde en een prachtige winnaar. Proficiat Tom!

Enkele sfeerbeelden:

Tot vorig jaar konden eigenaars en huurders immers beroep doen op een belastingvermindering van 40% wanneer zij investeerden in energiebesparende maatregelen. Dit zette heel wat Belgen er toe aan om te investeren in onder meer nieuwe beglazing, een nieuwe stookketel, isolatie of zonnepanelen.

Het Grondwettelijk Hof oordeelde evenwel dat de fiscus bij de berekening van deze belastingvermindering eigenaars benadeelde tegenover huurders. Vooral gezinnen waar de partners elk voor de helft eigenaar zijn van het huis en waar een van hen de enige of bijna enige kostwinner is, liepen een deel van de belastingvermindering mis.

In zijn antwoord verzekerde de minister mij dat de administratie zelf het initiatief zal nemen om de nodige rechtzettingen uit te voeren en dus ambtshalve zal optreden. De burgers bij wie na herberekening blijkt dat er een nadeel wordt vastgesteld zullen dan ook spontaan vergoed worden, zonder dat ze zelf moeten optreden.

Uit het antwoord van de Minister op mijn vraag blijkt dat de globale budgettaire kost van deze rechtzetting wordt geraamd op 53,7 miljoen euro. In totaal gaat het om 409.889 dossiers.

Ook voor de belastingvermindering van uitgaven ter beveiliging van woningen tegen inbraak en brand, waar zich hetzelfde probleem stelt, zal de administratie op eigen initiatief (van de aanslagjaren 2008 tot en met 2011) de nodige rechtzettingen doen.

Het is een positieve zaak dat de fiscus zelf het initiatief zal nemen om naar de belastingplichtige toe haar fout recht te zetten. Dit getuigt van correcte dienstverlening.

De Pupiter is niet alleen een charmant hotel, het is tevens een pioniersproject in Vlaanderen op gebied van zorg. Dit project is tot stand gekomen in samenwerking met de Home Sint Franciscus, gelegen vlakbij het zorghotel, en CM Midden-Vlaanderen, en wordt gesubsidieerd door het Europees Leader-fonds. Het hotel creëert een unieke combinatie van zorg en toerisme, waarbij men naast comfort en een  aangename vakantiesfeer ook de mogelijkheid voorziet tot een gerichte medische service en vakkundige expertise.

Ik vind het enorm positief dat er nieuwe initiatieven opduiken die gericht zijn naar mensen en gezinnen bij wie het niet steeds evident is om de juiste zorgen te vinden wanneer men er even tussenuit wil.

Toch is het opmerkelijk dat bij minikredieten de extra kosten die worden aangerekend zeer hoog zijn. Deze behandelingskosten liggen namelijk tussen de 10% en de 25% van het geleende bedrag. Het is voor mij dan ook duidelijk dat dit systeem niet correct is, misbruik maakt van de dringende nood aan geld en vaak mensen op termijn nog dieper in de financiële put duwt.

Momenteel hanteren deze bedrijven een systeem waardoor ze buiten de wet vallen. Het is aldus noodzakelijk dat er op korte termijn een wettelijk kader komt om deze praktijken aan banden te leggen. De minister had gehoor naar mijn vragen en beloofde hieromtrent een initiatief te nemen.

Gisteren stelde ik in plenaire vergadering een actuele vraag rond het beheer van BIO, de Belgische Investeringsmaatschappij voor Ontwikkelingslanden. BIO is een overheidsinstelling die door het investeren in de ontplooiing van bedrijven in ontwikkelingslanden duurzame economische groei, sociale vooruitgang en blijvende welvaart tracht te realiseren.

Deze vorm van ontwikkelingssamenwerking, waarbij het verstevigen van de economie als een katalysator voor ontwikkeling op lange termijn wordt aanzien onderschrijf ik dan ook volledig.

Ik stelde me vooral ernstige vragen bij de manier waarop BIO wordt bestuurd, en hoe het belastinggeld wordt beheerd en belegd.

Deze week kwam immers aan het licht dat BIO de afgelopen jaren 150 miljoen euro belastinggeld heeft geïnvesteerd via investeringsfondsen in zogenaamde fiscale paradijzen als de Kaaimaneilanden en Mauritius. Hoewel de wet dit blijkbaar toelaat, is deze manier van budgettair beheer ethisch onverantwoord en onvoldoende transparant.

Ik stuurde gisteren dan ook aan op een wetswijziging die dergelijke constructies onmogelijk moet maken.

Een tweede kritiek uitte ik op de investeringspolitiek van BIO, waar het financiële te vaak primeert boven de ontwikkelingsdimensie. In mijn visie dient BIO te investeren in kleinschalige ondernemingen en organisaties, in familiale landbouw en kleine coöperaties. Nu blijkt evenwel dat  sectoren als petrochemie en fossiele brandstoffen ook tot de investeringsprojecten van BIO behoren.

BIO moet een voorbeeldfunctie vervullen inzake transparant, maatschappelijk en ethisch verantwoord investeren in ontwikkelingslanden.

Ik pleitte gisteren dan ook voor een grondige evaluatie en doorlichting van de werking en het beheer van BIO. Er is dringend nood aan maximale transparantie via parlementaire hoorzittingen!