Zoals de traditie het wil leest de premier elke 2de dinsdag van oktober zijn beleidsverklaring voor in de plenaire vergadering van de Kamer.
Dit jaar was dit niet anders, met dat verschil dat de begroting voor zowel 2010 als 2011 wordt opgemaakt.

Ons land ging, zoals de rest van de wereld, het voorbije jaar door turbulente tijden, zowel financieel, sociaal als economisch. Het was een Annus Horribilis, zoals de Premier het noemde. Voor België had dat tot gevolg dat middelen moesten worden gezocht voor een begrotingsinspanning van 3,3 miljard. Dit is een zeer moeilijke oefening, maar noodzakelijk om geleidelijk de stap te zetten naar een budgettair evenwicht in de toekomst. Premier Van Rompuy wou die inspanning ook leveren zonder de one-shots en begrotingstrucs die paars vroeger veelvuldig gebruikte, aan te wenden.

Ongeveer 1/3 van de begrotingsinspanningen bestaat uit besparingen, vooral op de eigen uitgaven. Het meest in het oog springt de beslissing om ambtenaren niet automatisch te vervangen wanneer die in de komende jaren op pensioen gaan, zonder dat de goede werking van de diensten in gedrang komt.

Daarnaast werden ook nieuwe inkomsten gezocht. Het spreekt voor zich dat dit geen populaire maatregelen zijn, maar in moeilijke tijden willen wij verantwoordelijkheid opnemen. Het heeft geen zin de populaire Jan uit te hangen, en ondertussen het land naar de afgrond te duwen.
Bovendien zijn de gekozen maatregelen geen blinde saneringsoperatie. Integendeel: lastenverhogingen op arbeid worden vermeden en over het algemeen wordt de koopkracht van u en ik op peil gehouden.

Tot slot werden ook andere inkomstenbronnen aangeboord. Vermits onze elektriciteitsproductie voor 55% afkomstig is van kernenergie, stelt onze regering de door de paarsgroene regering besliste uitstap uit de kernenergie uit. In ruil moet de exploitant van kernenergie een jaarlijkse vergoeding betalen, een inspanning doen van 500 miljoen euro voor alternatieve energie en haar tewerkstelling uitbreiden. Voor de bevoorradingszekerheid van onze energie is dit een noodzakelijke beslissing. Ook de banken zullen meebetalen in ruil voor de garantie op de spaardeposito’s.

Maar ondanks dit krap financieel kader is er ook nog ruimte gemaakt voor nieuw beleid. Zo komt er een ruime tegemoetkoming voor de landbouw, wordt de Btw-verlaging in de bouw verlengd, komt er een hogere tussenkomst in de kosten van de kinderopvang van andersvalide kinderen, worden de laagste lonen opgetrokken, krijgt het verplegend personeel opslag voor onregelmatige uren,….

Ik kan niet anders dan besluiten dat met deze vijf- partijenregering de Premier en zijn vice-premiers het onderste uit de kan hebben gehaald om ons land voor te bereiden op de toekomst. Met zijn “rustige vastheid” geeft de Premier de richting aan. De route is uitgestippeld, maar de weg is nog lang, en vol gevaren.